پرینت

 

 مدیریت تلفیقی آفات IPM


تا سال 1962 كنترل آفات كشاورزی تقریباً تماماً بر پایه‌ی استفاده از آفت كش‌ها متمركز بود. تا آن تاریخ، تنها تعداد انگشت شماری از حشره شناسان و دانشمندان محیط زیست ضمن اعلام خطر اظهار می‌داشتند كه استفاده از آفت كش‌ها یك راه حل كامل برای رفع مشكل كنترل آفات به شمار نمی‌آید و تنها سه سال قبل از آن، مقاله‌ای در مجله‌ی هیلگاردیا به چاپ رسید كه در آن از آغاز افول دوران طلائی آفت كشها سخن رفته بود. این مقاله "مفاهیم كنترل تلفیقی" نام داشت و بحث جدیدی در مورد كنترل آفات را مطرح می‌نمود كه در آن از اقتصاد و اكولوژی نیز سخن به میان آمده بود. نویسندگان مقاله متخصصین را به ارائه رهیافتی برای كنترل آفات بر پایه‌‌ی شناخت آفت و اكولوژی گیاه فرا خوانده بودند؛ ره‌یافتی كه در آن تلفیقی از انواع كنترل‌های بیولو‍ژیك، زراعی و همچنین شیمیایی، یك استراتژی مدیریت آفات همراه با جنبه‌های اكولوژیك و اقتصادی را در بر دارد. آفت كش‌ها باید مورد استفاده قرار گیرند، اما تنها هنگامی كه كاربرد آنها لازم باشد و لزوم آن نیز باید بر پایه‌ی مطالعه جمعیت آفت و در نظر گرفتن جنبه‌ی اقتصادی آن تعیین شود. این رهیافت بزودی در ایالات متحده‌ی آمریكا تحت عنوان «مدیریت تلفیقی آفات» (IPM) شناخته شد؛ در حالیكه در اروپا بیشتر به «كنترل تلفیقی» شهرت یافت. در زمانی كوتاه، برنامه IPM كه شامل شناخت اكولوژی یك سیستم، استفاده بیشینه از كنترل‌های طبیعی و زراعی و همچنین استفاده از آفت كش‌ها به عنوان آخرین راه حل ممكن بود، به عنوان یك فلسفه‌‌ی مطلوب در محافل علمی پذیرفته شد و دانشكده‌های كشاورزی برنامه‌هایی در سطح كارشناسی و تحصیلات تكمیلی برای مدیریت تلفیقی آفات ارائه نمودند. در كمتر از 20 سال تغییر چشمگیری در سطح آگاهی به وجود آمد و نحوه برداشت عموم از اینكه آفات به عنوان موجوداتی كه باید كنترل شوند، به قبول اینكه آفات باید به عنوان عضوی از جوامع درون اكوسیستم‌های كشاورزی- كه لازم است تحت مدیریت قرار گیرند- دگرگون گشت. همراه با تكاملی كه در سطح آگاهی به وجود آمد، تكنولو‍ژی‌های نوینی به وجود آمد و سیستم‌های مدیریت آفات -كه بر پایه‌ی بهبود اكولوژیكی استوار بود- تقویت شدند. در میان این تكنولوژی‌ها می‌توان به سیستم‌های نمونه برداری از جمعیت آفات، روش‌های علامتگذاری با روبیدیوم برای مطالعه‌ی پراكندگی حشره، حشره‌كش‌های میكروبی، ادوات شخم پشته‌ای، مدل‌های شبیه‌سازی كامپیوتری، سیستم‌های تخصصی و بسیاری موارد دیگر اشاره نمود.


تعریف مدیریت تلفیقی آفات (حشرات، بیماری، علف‌های هرز):

همانند واژه‌ی كشاورزی پایدار، حروف اختصاری (IPM  (integrated pest management نیز در شرایط مختلف بطور گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این بخش، مدیریت تلفیقی آفات به صورت زیر تعریف می‌شود؛ «استراتژی كنترل آفات كه در پی پیشینه سازی عوامل كنترل بیولوژیك و زراعی بوده و از كنترل‌های شیمیایی تنها به هنگام ضرورت و با شرط حداقل خسارات محیطی ممكن استفاده می‌نماید». تعریف فوق آشكارا بر اهمیت تاكتیكهای غیر شیمیایی و به حداقل رساندن كاربرد آفت‌كش‌ها تاكید دارد. در ماهیت IPM تلفیق تاكتیك‌های كنترل با روش‌های مدیریتی كه در آنها اقتصاد و اكولوژی نیز مد نظر باشند، مشاهده می‌شود. هر چند در بسیاری مواقع در رهیافت IPM سیستم‌های كنترلی وجود دارد كه هم اهداف اقتصادی و هم زیست محیطی را در بر داشته است، با این حال غالباً باید بین جنبه‌های اقتصادی و زیست محیطی، راه حل بینابین را جستجو نمود.